اولین برنامه؛ چشمکزن
BLINK.
با سه فرمان ساده LED روی برد را روشن و خاموش میکنیم و میبینیم برنامه چگونه یک کار را بارها تکرار میکند.
کد را زنده امتحان کن ↓به برد بگو: روشن شو، کمی صبر کن، خاموش شو.
مثل چراغقوهای که خودت زمان روشن و خاموششدنش را تعیین میکنی؛ بخش loop همان دستی است که این کار را پشت سر هم تکرار میکند.
UNO LAB
حالا کدش را بخوان.
پایه ۱۳ را خروجی تعریف میکنیم. سپس با digitalWrite سطح پایه را HIGH یا LOW میگذاریم و delay زمان مکث را برحسب میلیثانیه تعیین میکند.
01const int ledPin = 13;02 03void setup() {04 pinMode(ledPin, OUTPUT);05}06 07void loop() {08 digitalWrite(ledPin, HIGH);09 delay(700);10 digitalWrite(ledPin, LOW);11 delay(700);12}کجا به کار میآید؟
همین مفهوم ساده، پایهی رفتارهای بزرگتر در ربات و دستگاه واقعی است.
چراغ وضعیت
نمایش روشنبودن یا خطای دستگاه.
هشدار ساده
ساخت الگوی چشمک برای جلب توجه.
تست برد
اطمینان از اجرای درست اولین برنامه.
فقط کار نکند؛
قابلفهم هم باشد.
در هر قطعه، مکانیزم و خط کد، علاوه بر عملکرد فنی به تجربه انسانی فکر میکنیم: کاربر باید وضعیت را ببیند، رفتار را پیشبینی کند و بدون پیچیدگی اضافه با سیستم ارتباط بگیرد.
چشمک باید پیام داشته باشد و سرعت آن با فوریت وضعیت هماهنگ شود.
ریتم آرام برای انتظار و ریتم سریع فقط برای هشدار استفاده شود.
یک الگوی کوتاه و تکرارشونده انتخاب کن.
دو الگوی چشمک بساز که کاربر بدون نوشته تفاوت آماده و خطا را بفهمد.
HRI × VISUAL × SIMPLEاگر کار نکرد، اینها را ببین.
- 01
پایه باید پیش از استفاده با pinMode خروجی شود.
- 02
عدد delay برحسب میلیثانیه است؛ ۱۰۰۰ یعنی یک ثانیه.
- 03
delay طولانی، اجرای بقیه برنامه را متوقف میکند.
حالا نوبت ساختن است.
دو الگوی چشمک بساز که کاربر بدون نوشته تفاوت آماده و خطا را بفهمد.